| Bezoek Zoersel | |||
| Driedaagse 2010 | |||
| Poort van Lommel | |||
Deelnemers
Heidekartelblad
Heidekartelblad
Vleugeltjesbloem
Veenbes
Deelnemers aan de namiddagwandeling
De jaarlijkse winterreis naar de Nederlandse provincie Zeeland ving aan om 6u10, toen de eerste personen op de bus stapte. Iets voor 9u00 konden we de eerste soorten op onze lijst aanduiden. Vanuit de bus werden verschillende Buizerds opgemerkt en ook een mannetje Blauwe kiekendief liet zich mooi bekijken. De eerste stopplaats was bij het Veerse meer, waar we onze eerste flinke wandeling konden maken. Door een prachtige ochtendzon gecombineerd met vele watervogels keek iedereen uit naar deze geweldige dag die pas begonnen was. Vele Brandganzen en verschillende Pijlstaarten, Middelste zaagbekken en Brilduikers werden waargenomen, ook een groepje Kluten was van de partij. De roofvogels die we tijdens deze wandeling konden noteren, bestond uit een Bruine kiekendief en een Slechtvalk. Bij de bus aangekomen konden we vertrekken naar Wissenkerke, waar o.a. de Oesterput gelegen is.
Op de Oesterput en omliggende plassen waren Brilduikers en Nonnetjes aanwezig. Het leek wel een zondagmis, want buiten de Nonnetjes was er ook een biddende Torenvalk aanwezig. Een Kerkuil konden we in Wissenkerke helaas niet vinden. De volgende stopplaats was de Grevelingendam waar we een korte wandeling konden maken naar Restaurant Grevelingen, daar konden we onze lunch verorberen. Tijdens deze korte wandelingen kregen we al snel een (Chileense) Flamingo in de mot, toch vreemd om zo’n zuiderse vogel hier in de winter tegen te komen. Het gaat om een verwilderd exemplaar, waarvan er verschillende in Zeeland aanwezig zijn.
De meesten van onze groep namen plaats aan tafel in het Restaurant Grevelingen, enkele andere kozen om buiten te blijven en de regio te verkennen, zij ontdekten o.a. 2 Oeverpiepers. In de lucht werd er blijkbaar niet gekeken, met een onverwachte, fikse hagelbui als gevolg. Na het eten werd de tocht verder gezet en de volgende halte was Brouwersdam, waar men kon kiezen voor een wandeling ofwel rechtstreeks naar de Spuisluis. De wandeling naar de Spuisluis bleek langer dan verwacht, maar de waarneming van een Kleine burgemeester maakte dit natuurlijk weer goed. Verder vonden ze nog twee dode Alken en een dode Jan-van-Gent. Diegene die rechtstreeks naar de Spuisluis waren gegaan, konden genieten van o.a. Kuifduikers, Toppers, Eiders, Zwarte zee-eenden, Roodkeelduikers, een IJsduiker en een Drieteenmeeuw. De Grijze zeehonden waren dit jaar ook weer van de partij. De tweede fikse hagelbui van de dag besloot ons om naar de volgende stopplaats te rijden.
Deze laatste wandeling vond plaats in de Prunjepolder en eindigde bij De Herenkeet. Tijdens de wandeling werden nog een groot aantal Brandganzen, Rotganzen en Smienten waargenomen. Een groep van honderden Goudplevieren vloog over om zich naar hun slaapplaats te begeven. Een Zwarte ruiter en een Bonte strandloper lieten zich mooi bekijken en zo eindigde stilaan onze uitstap. Het was 16u00 en dat is niet onze gewoonte om op dit uur naar huis te vertrekken, maar door de uurregeling van de bus, was er geen andere mogelijkheid. Buiten dit vroeg vertrekuur, was het een zeer geslaagde dag met mooi weer en met maarliefst 74 waargenomen soorten. Zonder de begeleiding van Rik Theuws en Luc Winters was deze dag nooit zo geslaagd geweest, waarvoor dank!
Foto's en tekst Pieter Cox
Om 7u00 vertrok de bus in Lommel en pikte vervolgens op verschillende andere plaatsen Natuurpunters op. De stemming zat goed en iedereen keek uit naar deze herfstuitstap, welke voor het 12de jaar doorgaat in de Ardennen. Dit jaar was de omgeving van Baraque de Fraiture de bestemming. Onderweg naar de Ardennen kwamen dikke sluiers mist ons tegemoet. Onze jaarlijkse gids, Olav, stelde ons gerust via telefonisch contact, want op de Baraque de Fraiture scheen de zon. Aangekomen bleek het mooie weer opnieuw te zijn omgeslaan, de mist bleek ons vandaag niet goedgezind.
Toen we Olav op de Baraque de Fraiture hadden opgepikt, reden we door naar Bihain waar onze eerste wandeling startte. Eindelijk konden we onze benen strekken en genieten van de mooie omgeving. We waren nog maar half vertrokken of Olav toonde ons al een prachtige beverdam. Ook de eerste vogels werden gemeld, zoals Goudvinken, Sijzen en Barmsijzen. We zetten onze tocht verder richting Plateau des Tailles waar een LIFE-project zich over heeft bekommerd, een prachtig gebied verscholen in de dichte bossen (en vandaag ook in de dichte mist) onder de Hoge Venen. Onderweg werden we nog geconfronteerd met een lap vel van een Everzwijn welke langs het pad lag, jagers in Wallonië hebben zo te zien andere regels en gewoontes dan Vlaamse jagers. Aangekomen in het Plateau des Tailles zagen we prachtige vennetjes en ideale gebieden voor o.a. Klapekster, welke zich helaas niet liet zien. Gerard vond op deze plaats wel een pingoruine, een soort krater welke gevormd is in de ijstijd door een herhaald proces van smelten en bevriezen. De voormiddagwandeling eindigde in de omgeving van de skipiste van de Baraque de Fraiture, waar zeer mooie, oude bossen aanwezig waren. Deze oude bossen in combinatie met de laaghangende mist zorgden voor een prachtig sfeertje. We hadden ondertussen 9,7km achter de rug en werd het tijd om wat te gaan eten en andere mogelijke consumpties te nuttigen, dit deden we in Manhay.
De namiddagwandeling vond, zoals in de voormiddag, plaats in de Plateau des Tailles, maar deze keer in de omgeving van Odeigne. Onze route startte bij een uitkijktoren waar de kids gretig gebruik van maakten. Helaas konden ze vanuit de uitkijktoren niet ver kijken, want de mist nam in de namiddag enkel maar toe. Door deze dichte mist werd er meer aandacht geschonken aan paddenstoelen, welke gelukkig nog zichtbaar waren. Olav toonde ons een plaats waar dagelijks een Klapekster en een Blauwe kiekendief jagen. Onze hoop was miniem, maar gelukkig verscheen een vrouwkleed Blauwe kiekendief uit de mist en verdween even snel als hij was gekomen. Verder toonde Olav ons ook nog 2 nestenkasten voor Ruigpootuil, deze werden door enkele natuurpunters snel gecontroleerd, maar zonder resultaat. Door de jacht op Everzwijn welke op onze route plaatsvond, waren we verplicht om een ommetje te maken, waardoor de teller in de namiddag op 8,7km stond. Aangekomen bij de bus kreeg iedereen een glaasje sleedoornjenever, gemaakt van sleedoornbessen welke tijdens de vorige herfstwandeling waren geplukt.
Ondanks de mist was het zoals elk jaar een geslaagde uitstap, dit natuurlijk door de prachtige groepssfeer en door onze niet te missen gids, Olav! Tijdens de 18,4 afgelegde kilometers werden er 28 vogelsoorten opgemerkt.
Tekst en foto's Pieter Cox
Voor deze activiteit werd gekozen om de jeugd samen met papa of mama een eigen insectenhotel te laten maken!
Elk jaar is er veel belangstelling voor de Zeelandreis, dit jaar hadden 48 natuurliefhebbers zich ingeschreven. Bij het vertrek om 6u00 was het lichtjes aan het sneeuwen en ook bij de aankomst in Zeeland waren de weersomstandigheden hetzelfde gebleven. Het was koud, maar de grote aantallen vogels op Oesterdam maakte al veel goed. Leuke waarnemingen waren hier de vele Wulpen, enkele Rosse Grutto’s en Bonte Strandlopers. Na deze eerste stop en wandeling reden we met de bus verder om vervolgens te stoppen bij de Schakerloopolder in Tholen, welke nabij Oesterdam is gelegen. De Schakerloopolder is een nieuw gebied, waar vele kust- en weidevogels tot rust kunnen komen. Hier noteerden we o.a. een Lepelaar, Bontbekplevieren en verschillende eendensoorten.
De volgende halte was het gebied ‘Stinkgat’. Gelukkig hing hier geen hinderlijke geur, maar er kwamen wel blauwe ‘gaten’ in de lucht! Op het eerste zicht leken er alleen maar Kieviten aanwezig te zijn voor de kijkwand, maar een beetje verderop verschenen toch Wintertalingen, Krakeenden en een groep van 49 overvliegende Brandganzen klapte hun landingsgestel uit. Via de Philipsdam reden we richting plan “Tureluur”, waar vele ganzen ons stonden op te wachten. Helaas kwam er weer bewolking opzetten. Traditiegetrouw gingen we ’s middags in ‘De Heerenkeet’ onze maaltijd verorberen, maar wegens verbouwingen was dit restaurant gesloten. Niet zo ver van ‘De Heerenkeet’ vandaan ligt restaurant ‘De Schelphoek’, waar we terecht konden.
Achter het restaurant ‘De Schelphoek’ ligt direct de Oosterschelde, waar een oud schip midden op het water onze aandacht trok. Verder waren er 2 Grote Mantelmeeuwen, 3 Kuifduikers, Middelste Zaagbekken… aanwezig. Met de actieve vogelaars en wandelaars vertrokken we dan richting plan Tureluur. Plan Tureluur zorgt ervoor dat minder waardevolle gebieden voor de natuur omgezet worden naar waardevollere gebieden, hier profiteren vele ganzen, eenden en steltlopers van. Enkele waarnemingen in plan Tureluur: 5 Lepelaars, 2 Kleine Zilverreigers, 70 Pijlstaarten, Bontbekplevieren, heel wat Rotganzen, een Watersnip…
De voorlaatste halte was Brouwersdam, waar alle vogelspotters hun hartje elk jaar opnieuw kunnen ophalen. Verschillende Steenlopers en Zilverplevieren waggelden tussen het volk op Brouwersdam en ook de Zeehonden waren weer van de partij (3 grijze zeehonden en 1 gewone zeehond). Een 13tal Paarse Strandlopers waren er aanwezig en op zee kon men een 15tal Roodkeelduikers waarnemen. Uitgewaaid stapte iedereen op de bus om vervolgens naar de laatste stopplaats te rijden namelijk het Veerse Meer, waar de wandeling eindigde in café ‘De Meerkoet’. Tijdens deze wandeling konden we genieten van meer als 100 Wulpen, Rosse Grutto’s en ook 7 Kluten lieten zich van de mooiste kant bekijken.
Zo goed als de hele dag was het bewolkt geweest en de aantallen vogels vielen soms wat tegen, maar al bij al was het opnieuw een schitterende Zeelandreis! Deze dag leverde ons 62 vogelsoorten op en we konden weer genieten van de geweldige sfeer onder de Natuurpunters!
Pieter Cox
Foto's P.Cox
Om stipt 7u00 vertrok de bus voor de elfde keer richting Ardennen. Dit jaar was de omgeving Aywaille-Remouchamps aan de beurt. Met volop regen bij het vertrek was het bang afwachten wat de weergoden ons zouden brengen. Gelukkig had Olav Thijs mooi en zonnig weer voor ons besteld in de Ardennen. Onze regenkledij konden we in de bus laten toen we rond 9u30 in Vieuxville aankwamen de vertrekplaats van de eerste wandeling. Al snel zagen we de eerste Buizerden en Geelgorzen, maar de schoonheid van de omgeving trok onze aandacht. Herfstkleuren zorgde voor een prachtige kleurenplaat.
Met deze temperatuur was het zeer aangenaam om wandelen. Een aantal personen proefde van de bittere sleedoornbessen, anderen zochten ijverig naar planten en vogels. Soorten zoals kleine pimpernel, bosrank, geel nagelkruid en zwarte toorts trokken al snel de aandacht. Maretak groeide hier massaal. Deze plant komt voor bij kalkrijke bodems en leeft in symbiose op een boom. Bij de vogels kregen we een gedeelte van de Veldleeuwerikentrek te zien. Op de vele akkers waren tal van gemengde groepjes vogels aanwezig. Deze bestonden o.a. uit Vinken, Kepen, Geelgorzen en Ringmussen. De Buizerd stond al meerdere malen op ons notitieblaadje, maar ook andere roofvogels werden waargenomen, zoals Torenvalk en Sperwer. In de oudere huizen die wij tegen kwamen tijdens de wandeling komen vele gaten en scheuren voor, hierin kunnen verschillende planten kiemen, we troffen er o.a. muurleeuwenbek, muurvaren en steenbreekvaren aan. Sommige vogels, zoals de Huismus, gebruiken deze gaten dan weer als schuilplaats.
Na deze flinke wandeling stapten we op de bus om naar Comblain-au-Pont te rijden waar we onze lunch konden gebruiken. Door het prachtige weer verkoos iedereen zijn boterhammen op het terras te eten maar wel overgoten met een heerlijke trappist of warme tas koffie. Nadat iedereen zijn buik weer vol had besloten we om nog snel eventjes te kijken of er iets in, op of rond de Ourthe te beleven was. Dit leverde een Grote Gele Kwikstaart en een IJsvogel op. Ook werden er vissen waargenomen nl. Elritsen en een Forel.
De namiddagwandeling startte in Oneux, ten oosten van Comblain-au-Pont. De eerste paddenstoel die werd waargenomen was de gekraagde aardster. Verderop werden we verwelkomd door een groepje parelhoenders. Olav leidde ons door een prachtige stukjes bos waar we eikvaren en tongvaren talrijk aantroffen. Tijdens de laatste kilometers werden nog enkele nieuwe vogelsoorten ontdekt zoals Appel- en Goudvink ook een putter die roepend overvloog. Een ratelende bramensprinkhaan liet zich ook nog even horen.
Deze twee prachtige wandelingen in totaal 18,3 km lang toonden ons 46 vogelsoorten. Vreemd genoeg konden we geen Rode Wouw ontdekken, deze stond wel op ons verlanglijstje!! Met zware benen, maar nog nagenietend van de prachtige landschappen, besloten we de dag te eindigen in een cafeetje in Aywaille. Dit vond iedereen onmiddellijk oké!
Pieter Cox
Foto's P.Cox
Afgelopen zondagmorgen 5 september werden een honderdtal mensen doorheen de Vloeiweiden gegidst tot bij de Weteringhoeve om daar te ontbijten.
Zoals naar gewoonte zorgde het feestteam voor een heerlijke en gezellige barbeque!
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Foto's Jef Kerkhofs
De traditionele winterreis naar Zeeland startte om 6u00 wanneer de eerste mensen op de bus stapten. Het was nog donker, maar aan de stemming te horen was iedereen fit en wakker. Om 6u50 werden de laatsten opgepikt en kon de trip naar Zeeland beginnen. Al snel reden we op de autosnelweg en werd het lichter. Regelmatig zagen we Buizerd (Buteo buteo) of Torenvalk (Falco tinnunculus) langs de weg zitten. De belangstelling werd groter toen we onderweg steeds meer water passeerden met wakken waarop eenden zaten en zelfs een keer een Nonnetje (Mergellus albellus)!
Onze eerste stopplaats was Oesterdam. De zware bewolking gaf niet zo’n geweldig licht, maar toch zocht iedereen met zijn verrekijker naar leuke waarnemingen. En die waren er natuurlijk, want na 5 Middelste Zaagbekken (Mergus serrator), groepjes Scholekster (Haematopus ostralegus), Wulp (Numenius arquata), Bonte Strandloper (Calidris alpina) en Steenloper (Arenaria interpres) te hebben gevonden, ontdekten we maar liefst 4 Sneeuwgorzen (Plectrophenax nivalis) en 4 Strandleeuweriken (Eremophila alpestris). Eén van de sneeuwgorzen was een IJslandse Sneeuwgors, hetgeen we konden ontdekken aan de kleurringen die hij droeg. Ook 2 Grote zilverreigers (Casmerodius albus), die overkwamen vliegen, zie je niet zo vaak in Zeeland.
Ondertussen was het tijd om naar de volgende locatie te rijden. Onderweg kwamen we regelmatig Kleine Zilverreigers (Egretta garzetta) tegen die aan de slootkant iets te eten zochten. Aangekomen aan de Ouwerkerkse Inlagen verwelkomde de Vlaamse, oeps sorry, de Nederlandse Gaai (Garrulus glandarius) ons met zijn roep. Onze groep vogelaars scande de plassen goed af en vonden o.a. 4 Kleine Zwanen (Cygnus bewickii), een grote groep Smienten (Mareca penelope), verschillende Brilduikers (Bucephala clangula) en 5 vrouwelijke Nonnetjes. Wanneer iedereen weer plaats genomen had in de bus , vertrokken we richting horecazaak ‘De Herenkeet’.
Het was nog iets te vroeg om te eten, dus besloten we om met de bus eerst nog een ritje te maken door ‘Plan Tureluur’. Iedereen kon vanuit de bus de Blauwe Kiekendief (Circus cyaneus), die over een akker vloog, mooi observeren. En wat is er mooier dan met de bus langs velden te rijden waar honderden ganzen opvliegen, overvliegen en weer neerzitten?! Misschien een lekkere warme tas soep of een straf borreltje in ‘De Herenkeet’.
Na deze opwarming wandelden we met onze telescoop, verrekijker en/of camera in het gebied ‘Plan Tureluur’. Enkele Rotganzen (Branta bernicla) bleven mooi zitten langs het water, waarvan we mooie foto’s maakten. In dit verslag wordt alles wel mooi verteld, maar toch speelde het vele ijs ons parten. Andere jaren werden in dit gebied veel meer vogels en vogelsoorten waargenomen. De eerste Zeehond (Halichoerus grypus) van de dag werd hier ook gezien. Hij zat niet al te dichtbij, dus toch wel mooi gevonden! Vervolgens wandelden we van de zee af richting bus. Vooraleer we de bus bereikten, zagen we nog enkele leuke soorten zoals 2 IJsvogels (Alcedo atthis) en een Sperwer (Accipiter nisus), die zich steeds een beetje verder van ons verwijderde. Wat ook prachtig was om zien, waren honderden Smienten, die bij het opvliegen een zwarte wolk vormden.
Daarna vertrokken we naar ‘The place to be’, toch vooral in de winter, nl. Brouwersdam. Ver op zee ontdekten we een 8-tal Roodkeelduikers (Gavia stellata), twee Kuifduikers (Podiceps auritus), enkele Brilduikers, Middelste Zaagbekken, Zwarte-, en Grote Zee-eend (Melanitta nigra en fusca). Ook de gewone soorten die wat minder schuw waren, zaten er. Ze werden daarom ook volop gefotografeerd door iemand die plat op zijn buik lag en er daardoor een natte broek aan overhield, maar wie dat was vertel ik liever niet… Tot onze verbazing zagen we ook een groep van maar liefst 69 Kanoet Strandlopers (Calidris canutus) op de dijk met daartussen enkele Paarse Strandlopers (Calidris maritima). Een Rosse Grutto (Limosa lapponica) werd hier ook waargenomen. De jaarlijkse Grijze zeehonden met hun lieflijke snoet waren ook aanwezig en kregen volop aandacht.
Vervolgens zijn we naar de ‘Plompe Toren’ vertrokken. De toren is door ‘Natuurmonumenten’ toegankelijk gemaakt, zodat we van bovenaf een prachtig uitzicht hadden. Van op de toren hoorden we Groenpootruiter (Tringa nebularia) roepen, wat ik persoonlijk toch wel een leuke waarneming vond. Iedereen was ondertussen uitgewaaid en zo konden we naar de volgende halte vertrekken, de Oosterscheldekering bij Neeltje Jans. Wanneer we aankwamen vloog er een Blauwe kiekendief op, maar daarna vonden we hem niet meer terug. Dus maar naar andere soorten beginnen zoeken. Op wat rotsen in het midden van het water zat een Slechtvalk (Falco peregrinus). Bert Geuens dacht Eidereenden (Somateria mollissima) te hebben gevonden en ja, een eind van ons af zaten maar liefst 8 Eidereenden (6 mannetjes + 2 vrouwtjes). Een Grote Mantelmeeuw (Larus marinus) was ook nog een leuke waarneming. We hadden al veel leuke soorten vandaag, misschien dat we bij onze laatste stopplaats nog wat aan de streeplijst (die Paul Verheyen voor iedereen had afgedrukt) konden toevoegen.
Onderweg naar het Veerse Meer was het eventjes gedaan met vogels kijken, want een groot aantal Hazen (Lepus europaeus) hadden onze aandacht. We telden er op korte tijd maar liefst 20! Aangekomen aan het Restaurant Paviljoen ‘De Meerkoet’ konden we kiezen uit iets gaan drinken of in het laatste licht nog wat vogels te spotten. Een gedeelte van de groep koos natuurlijk voor het laatste, vogels spotten. Dichtbij het restaurant was een grote groep Kramsvogels (Turdus pilaris) aanwezig. Op het water kwamen vele Wilde Eenden (Anas platyrhynchos) en Kokmeeuwen (Larus ridibundus) slapen. Ook kwamen een 200-tal Goudplevieren (Pluvialis apricariahun slaapplaats opzoeken. Nu we het toch over slapen hebben… Met een bus vol tevreden mensen trokken we richting België.
Deze prachtige dag, met wat minder goed weer, bracht exact 87 vogelsoorten op. Dit is onder deze omstandigheden toch een goed resultaat.
Pieter Cox
Strandleeuwerik (Oesterdam)
Tot onze verbazing zaten er op Brouwersdam maar liefst 69 kanoeten,
af en toe zat er ook een paarse strandloper tussen
Voor de steenlopers ben ik wel op mijn buik moeten gaan liggen! (Brouwersdam)
De grijze zeehonden waren ook weer van de partij (nl. 3), Brouwersdam
Scholeksters die verjaagd werden op Brouwersdam...
Rotgans bij Zeedijk t.h.v. Flaauwers-Wevers Inlagen
Enkele natuurpunters voor de bus, foto gemaakt van bovenop de Plompe toren
Tureluur bij onze laatste halte nl. bij het paviljoen 'De Meerkoet' bij het Veerse Meer
Zoals de traditie het wil werd de laatste dag afgesloten met een hapje en een drankje.
Nadat om 7u40 de laatste natuurliefhebbers op de bus stapten konden we vertrekken naar ‘de mooiste herfstwandeling’ van de afgelopen 10 jaar. De bestemming was de omgeving van St.-Vith waar de wandeling startte in Aldringen. De eerste vogels die ons verwelkomden bij een vijver waren Blauwe Reiger (Ardea cinere) en Grote Zilverreiger (Ardea alba, ook een IJsvogel (Alcedo atthis) en Goudvink (Pyrrhula pyrrhula) lieten zich horen en bewonderen. De dag begon dus goed en we gingen met een goed gevoel verder richting Crombach. Onderweg werden onze inspanningen nog meer beloond, maar liefst 2 Rode Wouwen (Milvus milvus) zweefden mooi boven een bos.
Een beetje verder verraste onze gids Olav de groep met een lekker borreltje omwille de 10de wandeling onder zijn leiding in de Ardennen. Nu hadden we niet alleen een goed gevoel, maar ook een warm gevoel en konden we onze tocht verder zetten. Al snel zagen we nog twee solitaire Rode Wouwen. Steeds Rode Wouwen zou eentonig zijn geweest en daarom kwam er ook een Sperwer (Accipiter nisus), Havik (Accipiter gentilis) en mannetje Blauwe Kiekendief (Circus cyaneus) tevoorschijn. De buizerden (Buteo buteo) lieten zich ook niet onbetuigd.
Aangekomen in Crombach konden we onze boterhammen opeten in het cafeetje ‘O Schulmarjanne’ waar we lekkere trappist of warme koffie konden krijgen. Sommigen bleven buiten staan om eventuele Kraanvogels (Grus grus) op te wachten, maar ze moesten zich tevreden stellen met een groep van 9 Aalscholvers (Phalacrocorax carbo) en Blauwe Kiekendief. Nadat iedereen verzadigd en opgewarmd was konden we weer vertrekken. De wolken waren weg getrokken en het prachtig landschap werd verlicht door het zonnetje. Ook Glanskop (Parus palustris) en Boomklever (Sitta europaea) merkte dit en lieten zich goed horen. Nog steeds werden er buizerden opgemerkt, over de gehele dag telde we er maar liefst 26! Er werd niet alleen naar boven gekeken, maar ook aan de grond waren er leuke bezienswaardigheden. Langs de paden stonden sleedoorn (Prunus spinosa) en meidoorn (Crataegus spec.). Luc Winters was zijn paddenstoelengids niet vergeten en wist ons te vertellen welke soorten er voor onze neus stonden, bijvoorbeeld Roodvoetrussula (Russula xerampelina) en trechterzwam (Clitocybe spec.).
Bijna de gehele dag hadden we door het open en prachtig landschap gewandeld waar we eventueel Kraanvogels konden zien (we hadden een grote kans, omdat de wind uit het oosten blies), maar helaas geen Kraanvogel liet zich zien. Het laatste stuk van de wandeling werd het open landschap verlaten om een stukje bos te doorkruisen, het was hier dat Jef Kerkhofs zijn vinger naar boven stak en riep dat hij Kraanvogels hoorde. Bert Geuens geloofde er niets van, maar even later hoorde iedereen deze prachtige vogels roepen. Als ‘kippen zonder kop’ begon iedereen het bos uit te lopen en werden we overdonderd door maar liefst 3 groepen kraanvogels die samen een totaal vormde van 422 stuks! Nu konden we met een tevreden gevoel richting bus, waar Natuurpunt Noord-Limburg ons trakteerde op een lekkere borrel Jägermeister. Onze bus stond op de parking van het ‘biermuseum’, dus een prachtige gelegenheid om nog snel een biertje te proeven. Na deze halte hadden we een rustige terugrit en zeker weten dat er gedroomd werd over Kraanvogels……!
Deze dag telde in totaal 51 soorten vogels, waaronder verschillende leuke krenten!
Bedankt Olav, tot de elfde keer!
Pieter Cox
Foto's Pieter Cox
Ter gelegenheid van ons jaarlijks ledenfeest op zaterdag 29 augustus, waarop tevens een afvaardiging van Natuurpunt Neerpelt aanwezig waren, was er om te beginnen aan de Begijnenvijvers te Hechtel om 14.30 uur een natuurwandeling geleid door Theo Geuens.
De 'Begijnenvijvers' liggen op de grens van Hechtel en Peer, en behoren tot het gemeentelijk bosgebied Resterheide. Een deel van dit unieke natuurgebied is ingericht voor passieve recreatie, een ander deel is een waardevol en beschermd natuur-en broedgebied.De zanderige bodem helt enerzijds af naar het Scheldebekken via de Grote-Nete, en anderzijds naar het Maasbekken via de Bollissenbeek en de Dommel.
De drie beekvalleien van de Dommel, de Nete en de Zwarte Beek zijn van oudsher weinig toegankelijk. In min of meerdere mate bleven ze alledrie hun oorspronkelijk karkakter bewaren. Dit betekent zeer veel afwisseling en een groot aanbod aan planten en dieren. Natuurpunt zet zich mede ten volle in om dit natuurgebied op te waarderen.
Na een boeiende uitleg over historiek en geografie van dit gebied, leidt Theo ons naar de plaatsen waar het om te doen is. We banen ons een weg tussen woekerende reuzenbalsemien (Impatiens glandulifera), een eenjarige exoot die hoewel met mooie bloemen de beekboorden en omgeving bedekt waardoor libellen bedreigd worden in hun voortbestaan. We worden derhalve aangespoord deze planten uit te trekken. Verderop wordt er beheerd naar meer open heidestroken om bedreigde soorten te beschermen en te komen tot grotere biodiversiteit, met als voorbeeld de kleine ijsvogelvlinder. We wandelen langs een knuppelpad door een ongerept oorspronkelijk drassig gebied met lage grillige houtopslag. We onthouden tevens dat aan venbeheer wordt gedaan om de knoflookpad overlevingskansen te bieden.
Het was een leerrijke wandeling in een mooie omgeving.
Omstreeks 17.30 uur worden we verwacht aan de Katershoeve te Hechtel, waar het feestcomité en medewerkers van Natuurpunt druk in de weer zijn om alles in gereedheid te brengen voor een fantastische barbecue, waarvan de beelden voor zich spreken.
Een dankjewel aan gids Theo en aan al de werkers van de barbecue. Het was weerom een onvergetelijk feest.
Paul VERHEYEN
Nadat de eerste 6 ha binnen waren werd op de dag van het hooifeest nog eens 7ha gemaaid, met prachtig weer in het verschiet was dit feest een echt hooifeest!
Deze uitstap was weer een prachtige dag met uitzonderlijke waarnemingen in een uniek decor.
Vogels: 1 kpl Boomvalk , 2x Rietgors, 3x Wespendief, Zwarte Specht , 3x Gekraagde Roodstaart , 4x Roodborsttapuit , 2x Matkop , 1x Sprinkhaanzanger, 2x Wulp.
Nadat onze afdeling in 2006 een bezoek bracht aan de vrienden van het Boshuisje en Zoersels bos brachten deze mensen een tegenbezoek op vrijdag 29/05/2009. Nadat eerst de Vloeiweiden werden bezocht met als gids A.Mertens werd er 's middags een broodje gegeten en na de middag werd een bezoek gebracht aan de prachtige beemden en blauwgraslanden van de Dommelvallei. G.Jannis en A.Geuens lieten ons zien dat het vele werk dat er is verricht dubbel en dik opbrengst is!
Daarna was het een echt verbroederen en werden er plannen gesmeed om dit in de toekomst te herhalen, prachtig om ook anderen te laten zien dat het vele werk van onze vrijwilligers rendeerd.
Verslag van de driedaagse uitstap naar Grand-Halleux in de Belgische Ardennen op vrijdag 22, zaterdag 23 en zondag 24 mei 2009.
Vrijdag 22 mei 2009: Distelvlinders bij de vleet.
Het is dit jaar de 34ste achtereenvolgende driedaagse natuurexcursie van onze afdeling. Net zoals in 2002 is Grand-Halleux, een klein Ardens dorp in het noordoosten van de provincie Luxemburg en aan de grens met de provincie Luik, ons doel. Het is gelegen in de groene stille Salmvallei tussen Trois-Ponts (nabij Coo) en Vielsalm. We verblijven in het prachtige kasteel van het Instituut Fernand Orban de Xivry, Farniéres 4, een “centre spirituel”, eigendom van en geleid door de paters van Don Bosco.
De weerberichten voorspellen zonnig en warm weer en bij vertrek kondigt de dag zich inderdaad schitterend zonnig aan. Stipt om 10 uur zijn alle 35 deelnemers aangekomen op de plaats van afspraak, de parking bij het gemeentehuis van Grand-Halleux. Na verwelkoming, in het bijzonder van Jef Diepvents, die als enige voor de 34ste keer erbij is, en tevens van de nieuwelingen, die voor de eerste maal deelnemen, volgt een briefing door Marc Geuens, die de wandelingen heeft voorbereid.
Goed geschoeid, knapzak mee, de verrekijker en digitale fototoestellen binnen bereik trekken we de open natuur in. De interesses of aandachtspunten zijn verschillend. Hoewel vogels het merendeel van de deelnemers bezighoudt, zijn er enkelingen die het ook en vooral op vlinders, kevers, bloemen of bomen gemunt hebben en een lijstje van waarnemingen opstellen. En zodoende vangen we links en rechts boeiende natuurwetenswaardigheden op. In een gat in de muur van het gemeentehuis heeft een boomklever nestgelegenheid gevonden en de opening heeft de vogel zodanig met aarde dichtgemetseld dat hij er nog net doorkan en zodoende ongenode gasten de toegang bemoeilijkt. We leren een Argusvlinder kennen, die aan een koevlaai zijn kostje lijkt te vinden. Mooi in de blauwe lucht is de vlucht van een eerder witgevederde buizerd. Ik leer van Jef het verschil kennen tussen een Europese en Chinese lariks: bij de Chinese lariks zijn de kegeluitsteeksels helemaal omgekruld. De meidoorn staat overal in bloei en de geur van de bloemen is heel prominent. De witte schermen van fluitenkruid omzomen prachtig de wegranden. Het wilgenroosje daarentegen is nog niet aan bloeien toe. Ook oortjes open houden want we horen de geelgors en de grasmus. Het is echt vlinderweer: net zoals thuis in mijn tuin is het bont zandoogje het vaakst te zien. De koolwitjes zijn van op afstand goed waarneembaar. Ook de trekvlinder atalanta wordt gezien, echter niet zo vaak als de andere trekker, de distelvlinder. Toon weet ons te vertellen dat er dit jaar uitzonderlijk vanuit Marokko een massale invasie is geweest van de distelvlinder naar Europa. We zien deze vlinder inderdaad voortdurend en hij is te herkennen aan zijn quasi rechtlijnige en snelle vlucht over weiland en hagen. Af en toe laat hij zich eens van nabij bewonderen, waarbij we opmerken dat de oranje, witte en donker gevlekte kleurtjes wat verbleekt zijn. Niet te verwonderen natuurlijk na een intercontinentale vlucht, waarbij tal van schubjes van de vleugels onvervangbaar verloren zijn gegaan. U vindt in deze Zonnedauw een artikel over de distelvlinder. Terloops verneem ik dat de zwarte ooievaar is gezien. Als men over bomen iets wil opsteken, dan moet men bij Jef Diepvents zijn die wetenswaardigheden over wilg, bergvlier en echte vlier, berk, eik, echte es, hazelaar, inlandse vogelkers enz. weet te vertellen. En alzo wandelend en waarnemend komen we aan in Ennal, een onooglijk maar bekend gehuchtje omdat er een café is (uitgebaat door mensen uit Mol) en waar we onze picknick kunnen oppeuzelen.
De namiddagwandeling is een gevarieerde landschapswandeling maar omwille van de warmte en enkele stevige hellingen dienen we af en toe onze reserves dieper aan te spreken. Gelukkig is er de fluiter en het aanhoudend geroffel van de zwarte specht, een kramsvogel op zijn nest en Marc die ons regelmatig rust gunnen. Niettemin zijn we allen blij tegen half zes de kerk van Grand-Halleux, de eindbestemming, in het zicht te krijgen. Aangekomen in het instituut verrast ons Gerard Jannis, nagekomen met zijn zelf ingerichte camionet-mobilhome. Gerard heeft ergens onderweg een verongelukte das ten aanschouwen voor ons meegebracht.
Tijdens de avond worden Theo Renckens voor zijn 25ste deelname en Toon Jansen voor zijn 10de deelname gevierd en mochten we genieten van hun traktaties in de vorm van lekkere zelfbereide porto en heerlijk gebak, meegebracht van het thuisfront, zelfgebakken door Catho. Dank u.
Paul VERHEYEN
Zaterdag 23 mei 2009: een onvergetelijke picknick aan de Lienne.
Iedereen heeft de dag van gisteren en ook het «paterbier» goed verteerd. Na een lekker ontbijt vertrekken we in karavaan naar Odrimont, evenwel zonder picknick want ook paters kunnen iets vergeten. Geen nood want de picknick en nog enkele bakken bier en water zullen nagebracht worden. Pas vertrokken krijgen we een show van een rode wouw. We genieten van het landschap op weg naar Amcomont. Vlinders krijgen de nodige aandacht, zeker als je boterbloempje heet en geen plant bent, maar een nachtvlinder die geen boterbloemen lust.
Bij een eerste rustplaats is het duidelijk dat Paul met een ei zit, weliswaar van de zanglijster. De twee spelende vlinders aan de rand van het bos blijken groentjes te zijn. Onder houten boomstammen heeft Gerard een hazelworm gevonden en Paul, hoewel geen visser, vindt in een plasje “verre de vase”. Op weg naar de picknickplaats moeten we langs een ondergelopen holle weg. Iedereen gaat via een hoger gelegen wei, behalve Yvo. Die wil het toch eens proberen of je er zo niet door kan geraken met als gevolg een modderbroek. Ook een mountainbiker geraakt, ondanks onze aanmoedigingen, tot halfweg en moet dan afstappen.
Aangekomen bij de rivier de Lienne is de bevoorradingswagen van pater-fourier al gearriveerd met lekkere verse belegde broodjes, met frisdrank en met bier. Bij een beek moet je altijd goed opletten dat je niet nat wordt van keiengooiers. Ook smaakt bier soms naar de beek, nietwaar Jos? Niet iedereen blijft uitrusten. Een bont dikkopje, een bosbeekjuffer en een bronlibel is de oogst van enkele struiners. Het is een heerlijke picknickplaats. We hebben ditmaal zelfs geen café nodig, want de drank die de pater heeft meegebracht wordt in de beek gekoeld.
Na de middag wordt iedereen in de bloemetjes gezet in een zee van gele brem. Via wondermooie panorama’s en het dorpje Lansival komen we op een schijnbaar bekend terrein. Een deel van deze wandeling hebben we tijdens één van onze herfstreizen ook al met Olav gemaakt. Zoals Marc voorspeld heeft, zijn er in al de dorpjes die we passeren geen cafés. Gelukkig weet hij nog een camping liggen en daar kunnen we onze dorst lessen, want het is de hele dag behoorlijk warm geweest.
’s Avonds wordt er nog geprobeerd om een vroedmeesterpad te vangen, maar…. wel gehoord echter niet gezien. Dus zit er niets anders meer op dan nog eens van het paterbier en van Theo zijne cake te genieten.
Luc WINTERS
Zondag 24 mei 2009: Heuglijke driedaagse in de Ardennen en volgend jaar afspraak aan zee.
Ook deze laatste dag te Grand-Halleux begint feestelijk. Het stralend ochtendzonnetje heeft de meesten al vroeg uit hun bed gehaald. Aan de ontbijttafel wordt verteld dat iemand van dichtbij een hinde van een dartel en vrolijk hert heeft ontmoet. Op zich een mooie waarneming, maar wat betreft dat “dartel en vrolijk” gedoe, daar heb ik toch mijn twijfels over. Het patersbier dat de betrokkene de avond voordien (volgens mijn informant) rijkelijk door zijn keelgat heeft laten vloeien, staat bekend omwille van het licht euforisch gevoel dat het losweekt in de hersenen én de zeer lange nawerking. Een effect dat ik trouwens zelf proefondervindelijk heb kunnen vaststellen.
Maar blijkbaar heeft bijna iedereen zich de avond voordien licht bezondigd aan datzelfde patersbier, want als Marc weeral een wandeling bergop/bergaf langs velden en wegen voorstelt, klinkt er maar weinig gemor in de gelederen. Toch een greep uit de kwistig in het rond gestrooide plantjes die we onderweg zien; gewone en kranssalomonszegel, zilverschoon, voorjaarsganzerik en het alom tegenwoordige maar oh zo fraaie grote ereprijs.
’s Middags keren we terug naar het imposante Don Bosco Instituut waar we ons laatste broodje gezond opeten op het immense gazon onder de kruinen van eeuwenoude eiken en beuken. En dan worden de troepen verzameld om het laatste oordeel te vellen over de driedaagse-editie 2010. De Westhoek aan onze Belgische kust haalt het moeiteloos met ruime voorsprong. Ik heb het voorrecht om deze trip samen met Marc, Leon en Jean te mogen voorbereiden.
De Westkust bij De Panne en Koksijde biedt nog een prachtig, ruim en vrij intact kustduinenbiotoop, althans naar Belgische normen. Er is de laatste jaren enorm geïnvesteerd in natuurherstel en natuurontwikkeling. En er liggen ook enkele leuke bezoekerscentra. Een echte aanrader dus. Dat de leiding opteert om ‘het eens met de trein te doen’ stemt mij als zeer toegewijde spoorwegman bijzonder gelukkig. Wel zullen enkele Natuurpunters, indien ze meewillen, van mij op voorhand de brochure “hoe gedraag ik mij in een trein” toegestopt krijgen. Met de allerbeste bedoelingen trouwens.
’s Middags is het effect van het weldoende patersbier ver uitgewerkt. De afsluitende wandeling wordt schoorvoetend aangevat. Een enkeling blijft zelfs op het gezellige terras plakken. Een goed uur later komt ook de rest van de bende teruggesjokt. De loden namiddaghitte is volgens hen nauwelijks te harden. Persoonlijk denk ik dat de pronte verschijning van Sophie, de bazin van Bocholtse origine die het plaatselijk cafeetje uitbaat, velen voortijdig heeft teruggelokt. Noch rode wouw, noch grauwe klauwier kunnen hen verleiden iets langer ten velde te blijven. Nog een laatste pintje, koffie of ijsje en dan wordt de heimwee naar het bronsgroen Limburgs eikenhout toch te groot. Het terrasje bij Sophie wordt leger en leger. Het laatste groepje blijft nog even nakaarten. We zijn het er roerend over eens dat we de mooie meidoornhagen toch wel missen in ons Noord-Limburgs landschap, dat ze in de Ardennen ook wel iets kennen van het brouwen van lekker gerstennat en dat de laatste drie dagen voorbijgevlogen zijn. Voilà. Tot volgend jaar aan ’t zeetje.
Theo GEUENS
Van Toon JANSEN ontvingen we een lijst van waargenomen insecten:
Dagvlinders: Argusvlinder – Distelvlinder – Atalanta - Bont Zandoogje – Oranjetipje – Dagpauwoog - Klein geaderd witje - Klein koolwitje – Landkaartje – Citroenvlinder – Groentje - Bont dikkopje.
Nachtvlinders: Boterbloemke - Oranje bremspanner – Veelvraat - Witte tijger – Dwerghuismoeder - Zwart beertje.
Kevers: Groene zandloopkever – Paardenmestkever - Zwart Soldaatje – Meikever – Citroenlieveheerbeestje – Distelboktor - Apion frumentarium - Carabus arcensis - Rozekever.
Wants: Vuurwants
Van Michel Emmers ontvingen we volgende lijst van waargenomen vogels tijdens deze driedaagse: Aalscholver - Spotvogel - Blauwe Reiger - Grasmus - Zwarte Ooievaar - Tuinfluiter - Wilde Eend - Zwartkop - Rode Wouw - Fluiter - Buizerd - Tjiftjaf - Torenvalk - Fitis - Boomvalk - Goudhaantje - Fazant - Vuurgoudhaantje - Houtduif - Grauwe Vliegenvanger - Tortel - Matkop - Bosuil - Zwarte Mees - Gierzwaluw - Pimpelmees - Zwarte Specht - Koolmees - Grote Bonte Specht - Boomklever - Veldleeuwerik - Boomkruiper - Boerenzwaluw - Grauwe Klauwier - Huiszwaluw - Gaai - Boompieper - Ekster - Grote Gele Kwikstaart – Kauw - Witte Kwikstaart - Zwarte Kraai - Winterkoning - Spreeuw - Heggenmus - Huismus - Roodborst - Vink - Zwarte Roodstaart - Europese Kanarie - Gekraagde Roodstaart - Groenling - Merel - Goudvink - Kramsvogel - Geelgors - Zanglijster - Grote Lijster
6u45. Al is het nog donker, in de verte begint een merel al aan zijn deuntje terwijl wat dichterbij enkele kauwen al druk aan het kibbelen zijn.
6u50; Laatste busstop; “Rien ne vas plus”, het laatste vrije zitje in de bus wordt ingenomen door de laatste opstappende. Het aantal telescopen en fototoestellen in deze bus ligt bijna hoger dan in een bus Japanse bezoekers aan Brugge. Wanneer wat later een kat achteloos de weg oversteekt sluit de opmerking van sommige inzittenden alle twijfels uit, dit is wel degelijk de bus naar Zeeland, een bus vol vogelaars!
Eenmaal Nederland binnengereden valt meteen het hoge aantal fazanten en hazen op, ze eten hier duidelijk liever met hun “maatjes”.
Dat Nederlanders niet vies zijn van grootse plannen maken en de realisatie ervan ook nog voor mekaar krijgen, getuige de vele dijken en dammen van de Deltawerken. Hierbij werd toen al rekening gehouden met de natuur. Met “plan tureluur” doen ze er nu nog een schepje bovenop en tracht men de achteruitgang van de water- en weidevogels een halt toe te roepen. Hiervoor worden zelfs landbouwgebieden terug omgezet in natuurgebied.
Onze eerste wandeling toont al meteen enkele mooie resultaten van deze werken; kolganzen, grauwe ganzen, bergeenden, kluten, scholeksters,… hier is nog ruimte voor deze dieren. Met al de telescopen op de plassen gericht zouden we haast het “klein grut” langs de wegkant zelf vergeten, of de kramsvogels die de laatste besjes van de duindoornen zochten. Op en rond de slijkplaten werden onder andere grote aantallen wulp, zilverplevier, bonte strandloper en smienten gespot.
Het verdere verloop van de voormiddag leverde onder andere nog mooie plaatjes op van grote en middelste zaagbekken, brandganzen en lepelaars. Enkele kuifduikers waren moeilijker in de lens te krijgen.
Tijdens de middag zaten we gelukkig in de Heerenkeet, lekker warm binnen terwijl buiten alle winterse registers even werden opengetrokken.
Na de middag werd een slechtvalk waargenomen. Op de Brouwersdam werden enkele roodkeelduikers ver weg op zee gezien, maar vooral de zeehonden stalen er de show.
Op de Plaat van Scheelhoek kregen we de bruine kiekendief meermaals te zien. De andere gasten ter plaatse passeerden die dag reeds meermaals de revue; kleine zilverreiger, waterhoen, rietgans, pijlstaart, tafeleend,….
Om de dag af te ronden werd er nog even gestopt in de Kwadenhoek. Na een kleine hagelbui besloten de weergoden om ons alsnog een mooie zonsondergang aan zee te gunnen. Het geruis van de zee en het rustgevende beeld van drieteenstrandlopers die tussen de kanoeten en rosse grutto’s door druk heen en weer voor de golven uitrennen, werd plots verstoord door een kabaal van jewelste. Vooraleer het geluid kon geplaatst worden werd de hemel zwart. Enkele vogelsoorten kwamen in aanmerking, maar al snel werd het duidelijk: brandganzen, brandganzen en nog eens brandganzen. Toen zij met z’n allen neerstreken,werd alles weer stil, en konden wij met een voldaan gevoel weer de bus op. Nog even langs de Heerenkeet voor een opwarmertje, en dan in vogelvlucht naar huis. Afhankelijk van de geraadpleegde bronnen werden er ruim 60 tot 70 verschillende soorten waargenomen, waarvan de ene al wat spectaculairder was dan de andere, maar ook dat hangt weer af van waarnemer tot waarnemer. En dat is toch wat onze hobby zo speciaal maakt, of niet soms?
Negentien dappere wandelaars trotseerden de kou, en lieten achteraf de overheerlijke pannenkoeken smaken!!!
Dat de deze lekker waren bewees de opkomst, het Wateringhuis was weer eens te klein!
Zondag 9 november
Onderweg naar onze bestemming werden de hemelsluizen open gezet, maar wat bleek bij aankomst in Weris stopte het zowaar met regenen en kregen we voor de rest van de dag mooi herstweer. Voormiddag's had Olav voor ons een prachtige wandeling in petto. Nog maar net vertrokken of een Appelvink in de top van een boom, Boomklevers, Geelgorzen, Groenlingen, een vlucht Veldleeuweriken op trek, Koperwieken op meidoorn en twee mannetjes Goudvink vlakbij lieten zich mooi bewonderen. Het prachtige glooiende landschap gaf ons nog meer van dat moois, in één meidoornstruik: Ringmussen, Geelgorzen, Keep, Vinken, Groenlingen, Pimpel-, en Koolmezen. Buizerd, Sperwer en Torenvalk trokken over onze hoofden. Een Klapekster in de top van een struik, de vogel was duidelijk op jacht want even later hing ze al biddend boven de weide om daarna op de grond te ploffen om waarschijnlijk een kever buit gemaakt te hebben. Ook een Vos sprong zo maar voor onze voeten op, werd dan door een Kraai lastig gevallen om dan te verdwijnen in het struikgewas. Als toetje scheerde een prachtige man Blauwe Kiekendief over ons en liet zich langs alle kanten bewonderen.
Bij een lekkere tas soep of heerlijke trappist werd de lunch gebruikt om daarna onze uitstap in een geheel ander biotoop verder te zetten. In de namiddag waren de vogels niet meer zo actief, maar er was zoveel te zien, paddestoelen of de meanderende Ourthe, niemand zal zich deze dag beklagen en moe maar voldaan zochten we rond 17h de bus op.
Bedankt Olav en tot volgend jaar!
Het weer heeft niet echt meegewerkt, maar er is in de Dommelvallei zoveel te zien. Panoramische uitzichten, insecten, vlinders, libellen, mooie elzenbroekbossen en natuurlijk de blauwgraslanden. Er is natuurlijk nog meer te zien, maar wat zeker vermeld moet worden is het prachtige werk dat er geleverd werd over het herstel van de prachtige kleinschalige landschapselementen.
Waargenomen vlinders:
Dagvlinders: Eikepage, Bruin zandoogje, Bont zandoogje, Oranje zandoogje, Landkaartje, Gehakkelde aurelia, Klein geaderd koolwitje, Klein koolwitje, Groot koolwitje, Atalanta.
Nachtvlinders: Huismoeder, Donsvlinder.
Zie ook de volgende link: 50 jaar Natuurpunt volksfeest
Het Wateringhuis, ons allemaal nauw aan het hart gelegen, is in een nieuw kleedje gestoken. Met de nodige inspanningen van tal van vrijwilligers werd de binnenkant van ‘ons’ huis gesloopt, heropgebouwd, geplakt, geschilderd en ingericht. Hier waren meer dan een paar handen voor nodig. Gelukkig waren er handen genoeg bereid gevonden om uit de mouwen te komen.
Er werd een tentoonstelling uitgedokterd, teksten geschreven, foto’s gemaakt, lay-outing gedaan en een maquette ingericht. De techniekers waren ondertussen bezig met electriciteit, verven, vloeren leggen, beamers testen, photoshoppen …
Er werden nieuwe kleurtjes gekozen, tekeningen gezocht, materiaal aangekocht (van tractors tot dvdspeler en TV naar dobbelstenen…).
Daarna werd het gehele gebouw nog eens stevig onder handen genomen en helemaal opgeblonken!
Na jaren van inzet, creativiteit en werkkracht, van vergaderen en overleggen, van discussiëren en beslissen, van telefoontjes en mailtjes kunnen we aan onze leden en aan genodigden laten zien hoe de vernieuwde inrichting van het Wateringhuis eruit ziet. En we zijn trots jullie het resultaat voor te kunnen stellen!
Zaterdag, 29 september 2007 was het dan zover.
Alle leden en een aantal prominenten kregen een prachtige uitnodiging toegestuurd, ontworpen door Hanne Maes.
Ondanks het druilerige weer mochten we een 140-tal mensen ontvangen op deze opening, die om 17 uur startte achter het Wateringhuis, alwaar voorzichtigheidshalve, gezien het onstabiele weer, enkele tenten waren opgesteld. Luc Winters gaf duiding bij de historiek en de totstandkoming van dit vernieuwingsproject. Nationaal Natuurpunt-voorzitter, Willy Ibens,
belichtte de maatschappelijke betekenis en waarde van natuureducatie en –informatie. Burgemeester Walter Creemers van zijn kant benadrukte de inbreng en ondersteuning van de stad Lommel bij dit project en was dankbaar voor de vrijwillige inzet door de mensen van Natuurpunt. Tenslotte wist Albert Mertens, die samen met ere-voorzitter Géne Wellens, en nog enkele “Wielewalers”, de initiatiefnemers waren om in 1975 de vloeiweiden te redden voor het nageslacht, ons te vertellen hoe alles tijdens die eerste jaren met veel mensen van de Kolonie in zijn werk is gegaan. Nadien mocht Frans Geys, de laatste bewoner van het Wateringhuis, samen met federaal minister Peter Van Velthoven de deur van het Wateringhuis officieel ontsluiten voor de genodigden. Na een rondleiding in het vernieuwde huis was er een receptie. Iedereen was vol lof over deze realisatie.
Wat valt er nu allemaal te ontdekken? Het nieuwe wateringHUIS heeft een tentoonstellingsruimte, een babbelkamer, ‘t nest, de nieuwe keuken en natuurlijk niet te vergeten onze nieuw aangelegde 
Ambertuin.
De tentoonstellingsruimte vertelt ons het verhaal van de Wateringen. De tentoonstelling doorloopt op een vlotte, leuke manier de geschiedenis en het heden in een 8-tal panelen. De maquette geeft een realistisch beeld van hoe een bevloeiing nu in zijn werk gaat. Een tv-scherm kan ons meer vertellen over gereedschappen, de vloeiweiden,...
De babbelkamer geeft de gelegenheid aan de leden en natuurvrienden samen een pintje of een kop te drinken. Dit alles vergezeld met een babbeltje over alle ditjes en datjes. Hier is ook een groot scherm beschikbaar voor dia-presentaties, films,...
‘
t Nest is een fleurige, leuke ruimte waar het fijn vertoeven is voor de jongsten onder ons. Het zou net dat zetje kunnen zijn dat jeugd nodig heeft om geïnteresseerd te geraken in de natuur. Er zijn verrekijkertjes,
loepjes, spelletjes, diertjes, tekeningen, ... beschikbaar, kortom alles wat natuur leuk maakt om te ontdekken.
De Ambertuin laat ons zien hoe natuurlijk een tuin kan ingericht worden door enkel anders om te springen met restafval van snoeien,...
Op 29 juni 2008, bij aanvang van de grote vakantie, is een volksfeest gepland aan het Wateringhuis, waarbij niet alleen de leden maar ook alle inwoners van de Kolonie en andere gegadigden worden op uitgenodigd. Een datum om alvast te noteren.
Weer geen zomers weer, maar we hebben echt genoten van het buurten en de lekkere "koude schotel". De afwezigen hadden weer eens ongelijk.
Vandaag bezochten we de Netevallei waar ons reservaat de Veewei is gelegen. Met dertien natuurliefhebbers hebben we genoten van de diversiteit van dit gebied. Onder leiding van onze gidsen kregen we uitleg over het verleden, huidige staat en toekomst van de verschillende percelen van ons reservaat.
Enkele waarnemingen
Alpenwatersalamander, Sprinkhaanzanger, Distelbok(boktor), Breedscheenjuffer, Ree. Planten: Moerashertshooi, Wateraardbei, Trilgras, Warkruid.
Dagvlinders: Bruin zandoogje, Groot dikkopje, Hooibeestje, Kleine Vuurvlinder
Nachtvlinders: Zilveren groenuil, Koperuil, Dennenspanner, Sint Jacobsvlinder
Warkruid (foto T.Jansen)
Zilveren groenuil (foto T.Jansen), Distelbok en Hooibeestje (foto C.Vertommen).
Met 14 natuurliefhebbers werd de Liskes in Bergeijk bezocht, het was een prachtige dag. Al vrij vlug werd er een Tapuit ontdekt in de top van een populier, niet de plaats waar een Tapuit normal gezien wordt. Aan de Liskes werd een Bosrietzanger gehoord, of was het toch een Kleine Karekiet, de vogel liet zich niet lang genoeg horen om
uitsluitsel te brengen. Maar niet getreurd de Roerdomp liet zich prachtig bewonderen en vloog dan om zich helemaal te laten zien naar de overkant van de vijver. Tijdens de terugweg werden vele vlinders gezien, het Landkaartje, Oranjetipje, Klein geaderd witje, Klein koolwitje, Groot Koolwitje, Dagpauwoog en Atalanta waren de dagvlinders, ook de Melkwitte zomervlinder(nachtvlinder) liet zich bewonderen. Terwijl ook de Meikever en vlakbij het Wateringhuis de Kleine Bonte Specht opmerkelijke waarnemingen waren.
Melkwitte zomervlinder............Meikever (foto's C.Vertommen)
Om 8h15 werd er gestart vlak bij het zuiveringstation en onmiddellijk hoorde we de zang van de Geelgors, deze zang hoorden we bijna de gehele tocht. Onze gids liet ons de poelen en andere mooie plekjes zien waar zelfs nog orchideeën bloeiden. Prachtig gebied deze Dommelvallei waar nog mooie kleinschalige landschappen te zien zijn en noeste arbeid en goed beheerswerk is verricht.
Foto's van de prachtige Dommelvallei.
Foto Jan Cornelissen.
Hier zie je hoe het er 2 weken eerder uitzag
Op uitnodiging van bovenvermelde natuurvereniging gingen we met vijf vertegenwoordigers van Natuurpunt Noord-Limburg de mogelijkheid bekijken die in het Zoerselbos bestaat om terug oude “vloeibeemden” in de toekomst eventueel terug te bevloeien. We werden hier als natuurvrienden onder elkaar zeer goed ontvangen. Een zeer gedreven Leo Cautereels gaf ons een uiteenzetting over het hoe en het waarom er in
We hebben het Boshuisje dat ingericht is als infocentrum bezocht en ook de achterliggende “boerentuin”. Deze boerentuin heeft de prachtige indeling van een Kempense hof, er zijn alleen bloemen ondergebracht die typisch zijn voor zo een hof, maar ook “den bleek of den dries”, de waterput, houtschop, typische heesters en zelfs Grauwe Vliegenvanger ontbreken niet. Na de lunch hebben we de “Vloeibeemden” bezocht en waren we verbaasd over de verscheidenheid aan plantengemeenschappen, we zagen Wegedoorn en de prachtige Steeliep waarvan er vier teruggevonden zijn die 450 jaar oud zijn !!
Het bevloeien van de beemden gebeurde vroeger door het water op te stuwen via de “spuien” die in de beek waren aangebracht. Het opgehoogde water van de beek overspoelde de beemden en men liet dit zo een periode zodat substanties die zich in het water bevonden zich konden afzetten op de beemdgronden. Ook het kwelwater dat deeltjes van de kleigrond omhoog brengt zorgt voor een gedeeltelijke kalkafzetting.
Er zijn nog prachtige graslanden omringd met houtwallen waar men het bevloeien van de beemden nog perfect kan toepassen maar omdat de Tappelbeek nog vervuild is door afvalwater van een naburige woonwijk wordt hiermee gewacht tot over enkele jaren deze wijk is aangesloten op de riolering.
Na deze wandeling hebben we zoals dat hoort bij Kempense natuurvrienden verbroederd op de bleek met een lekkere trappist.
Indien je in de buurt van Zoersel bent raden wij je aan het bezoekerscentrum te bezoeken en er een wandeling te maken, ook Hendrik Conscience heeft het je voor gedaan!
Vlaams Bezoekerscentrum Zoerselbos
Boshuisweg 2
2980 Zoersel
Tel. En fax: 03-384 05 12
zoerselbos@tiscalinet.be
www.zoerselbos.be
